Korzenie i Fale

Biżuteria, która łączy siłę natury z miękkością emocji.

Odkryj Przepływ
Cofnij

Turmalin

Głęboka czerń.


Turmalin posiada najszerszą paletę barw wśród minerałów – od bezbarwnego (achroit), przez różowy i czerwony (rubelit), zielony (werdelit), niebieski (indygolit), aż po głęboką, nieprzeniknioną czerń (szerl). Unikatową odmianą jest turmalin arbuzowy (różowe wnętrze z zieloną obwódką). Wykazuje silny pleochroizm – zmiana koloru w zależności od kąta padania światła.

Brazylia, Afryka, Sri Lanka, USA.


Turmaliny występują w żyłach magmowych (pegmatytach) oraz skałach metamorficznych. Najbogatsze złoża znajdują się w Brazylii (stan Minas Gerais), Afganistanie, Madagaskarze, USA (Kalifornia, Maine) oraz w Afryce (Namibia, Nigeria, Mozambik). W Europie wydobywany głównie w Alpach. W Polsce najpowszechniejszą odmianą jest czarny turmalin (szerl), występujący na Dolnym Śląsku (Sudety, m.in. w okolicach Szklarskiej Poręby i Gór Sowich).

Źródła:

International Gem Society (IGS). F. Simmons, 'The Book of Stones'. W. Ryka, A. Maliszewska, 'Słownik petrograficzny'.
Właściwości

Czarny turmalin uznawany jest za najsilniejszy kamień ochronny w litoterapii. Ma zdolność odbijania negatywnych energii, uroków oraz ochrony przed promieniowaniem elektromagnetycznym (EMF) emitowanym przez telefony i komputery. Wspomaga detoksykację organizmu, pracę nadnerczy oraz poprawia krążenie i metabolizm. Uważany za kamień silnie uziemiający, który redukuje lęk, stres i pomaga w walce z bezsennością poprzez odsuwanie mrocznych myśli.

Symbolika

W tradycjach ludowych czarny turmalin pełnił rolę 'tarczy energetycznej', która nie pochłania zła, lecz odsyła je do źródła. W Europie dawniej zawiązywano go na szyi dzieciom uczącym się chodzić, wierząc, że ochroni je przed upadkami i negatywnym wpływem otoczenia. W Afryce używany był w rytuałach jako kamień przebudzenia z letargu i iluzji.

Ciekawostka

Nazwa pochodzi od syngaleskiego słowa 'turmali' (wielobarwny lub 'kamień przyciągający popiół'). Został sprowadzony do Europy przez holenderskich kupców z Cejlonu w 1703 roku. Posiada unikatowe właściwości piroelektryczne i piezoelektryczne – po podgrzaniu lub potarciu generuje ładunek elektryczny na końcach kryształu. Z tego powodu w XVIII wieku Holendrzy używali turmalinów do wyciągania popiołu z fajek morskich.