Korzenie i Fale

W systemie czakr turkus jest nierozerwalnie związany z czakrą gardła (Vishuddha). Uważa się, że wspomaga swobodną komunikację, wyrażanie prawdy oraz asertywność. W medycynie niekonwencjonalnej przypisuje mu się moc wzmacniania układu odpornościowego, regeneracji tkanek i wspierania pracy serca oraz płuc. Tradycyjnie stosowany do łagodzenia bólów gardła, migren oraz objawów alergii. W litoterapii uznawany za kamień balansujący, który pomaga w przezwyciężaniu depresji, stanów lękowych i wyciszaniu stresu.

Nazywany 'Kamieniem Niebios' lub 'Kamieniem Zwycięzcą'. Powszechnie wierzono, że turkus adaptuje się do energii właściciela i blednie lub pęka, ostrzegając go przed nadchodzącą chorobą, nieszczęściem lub zdradą. W Europie średniowiecznej rycerze nosili go jako amulet chroniący przed upadkiem z konia. Rdzenni Amerykanie (Navajo, Hopi) uznawali go za kamień święty, łączący niebo z wodą, zapewniający harmonię i ochronę duchową. W Persji wierzono, że spojrzenie na turkus w świetle nowiu księżyca zapewnia pomyślność na cały miesiąc.

Nazwa pochodzi od starofrancuskiego 'pierre turquoise' (kamień turecki), ponieważ minerał ten docierał do Europy szlakami handlowymi prowadzącymi przez Turcję. Aztekowie nazywali go 'xihuitl' (co oznaczało jednocześnie kometę i turkus) i tworzyli z niego słynne mozaikowe maski bogów (np. maska boga ognia Xiuhtecuhtli). Turkus zdobił maskę pośmiertną Tutanchamona oraz polskie buławy hetmańskie. W 2014 r. Frederica Laloux wprowadził pojęcie 'turkusowego zarządzania', inspirując się szlachetnością tego kamienia jako symbolem najwyższego poziomu świadomości organizacyjnej.