Czarny, czasem z białymi pasmami (arabski).
Brazylia, Indie, Madagaskar, Urugwaj.
Źródła:
Biblia (Księga Wyjścia). B. Krzywobłocka, 'Tajemnice kamieni'. Gemdat.org.W litoterapii onyks jest nazywany „kamieniem mądrości” i samodyscypliny. Uważa się, że wzmacnia siłę woli, ułatwia podejmowanie trudnych decyzji oraz pomaga w koncentracji i logicznym myśleniu. Przypisuje mu się zdolność stabilizowania emocji i uwalniania od stresu oraz lęku. Fizycznie medycyna niekonwencjonalna sugeruje jego korzystny wpływ na kondycję kości, zębów, włosów i paznokci, a także poprawę słuchu i funkcjonowania nerek.
W świecie arabskim onyks czarny nazywano „el jaza”, co oznacza smutek, i kojarzono go z energią żałoby. Starożytni Chińczycy unikali go, wierząc, że przynosi pecha, złe sny i powoduje utratę energii. Z kolei Rzymianie traktowali go jako kamień odwagi – legioniści nosili amulety z onyksem z wyrytym wizerunkiem boga wojny Marsa, co miało zapewniać im zwycięstwo. W średniowiecznej Europie sądzono, że chroni przed czarną magią i demonami.
Nazwa pochodzi od greckiego słowa „onux” oznaczającego pazur lub paznokieć. Według mitu Eros obciął grotem strzały paznokcie śpiącej Afrodycie nad brzegiem rzeki Indus; gdy wpadły do wody, bogowie zamienili je w kamień, by żadna część boskiego ciała nie zginęła. Onyks jest jednym z dwunastu kamieni pektorału biblijnego arcykapłana. Królowa Wiktoria uczyniła go symbolem elegancji, nosząc go w biżuterii żałobnej po śmierci męża. Dzięki warstwowej strukturze był ulubionym materiałem starożytnych rzeźbiarzy do tworzenia kamei i intagliów.