Korzenie i Fale

W ezoteryce nazywany 'Kamieniem Prawdy i Mądrości' (Stone of Wisdom). Uważa się, że aktywuje czakrę trzeciego oka, wzmacniając intuicję i zdolności wizjonerskie, oraz czakrę gardła, ułatwiając jasną i szczerą komunikację. Litoterapeuci stosują go do łagodzenia stresu, stanów lękowych, depresji oraz bezsenności. Fizycznie przypisuje mu się pozytywny wpływ na układ odpornościowy, tarczycę, krtań i struny głosowe oraz regulację ciśnienia krwi. W starożytności sproszkowany lapis mieszany z miodem i masłem ghee był stosowany jako lek na infekcje oczu.

Dla Sumerów lapis lazuli był materialnym ucieleśnieniem bóstw; wierzono, że kamień zawiera w sobie duszę boga. W starożytnym Egipcie był 'Kamieniem Niebios', symbolem boskości i władzy – umieszczano go w grobowcach królewskich, by chronił duszę w drodze do nieśmiertelności. W kulturach islamskich i perskich służył jako potężny amulet chroniący przed 'złym spojrzeniem' (evil eye). Wczesne chrześcijaństwo uznało go za kamień Matki Boskiej, co utrwaliło tradycję malowania jej szat pigmentem uzyskanym z tego minerału.

W starożytności lapis lazuli był ceniony wyżej niż złoto i srebro. Jest jednym z głównych materiałów zdobiących maskę pośmiertną Tutanchamona oraz słynny Sztandar z Ur. Jest wielokrotnie wymieniany w 'Eposie o Gilgameszu', jednym z najstarszych dzieł literackich świata. Przez wieki był jedynym źródłem ultramaryny – najdroższego pigmentu malarskiego renesansu, używanego m.in. przez Michała Anioła (Kaplica Sykstyńska) i Jana Vermeera. Kleopatra używała sproszkowanego lapisu jako cienia do powiek. W królewskich grobowcach w Ur archeolodzy znaleźli ponad 6000 przedmiotów wykonanych z tego kamienia.